فک میکرده م ک من از این رخداد ناراحت نیستمو همش حکمته.
قطعا حکمته.
با البته حکمت + حماقت من !
دلم اونجور چیزا رو میخواد.کیف و کفش ورزشیو....!
حتی پتانسیلشو دارم کب همین دلیل،دقیقا همین الآن گریه کنم!
ب هر حال این نیز بگذرد...
توی باشگاه تقریبا منزوی شده بودم.
جاها واسه تیم بود.
و من توی تیمــــــــِ اعزامی ب مسابقات نبودم.
پنالتی هام گل نمیشد.
حتی یه تمرین ساده رو هم خراب میکرده م.
توی بازی بارها و بارها توپ ب من پاس داده شد و من حتی نتونستم درست دریافتش کنم.
برچسب:
نویسنده: یوسف شریفی