یه جا خونده بودم که آدما به بزرگی هدفاشون،شک و تردیدای بزرگی هم دارن .
وقتی که دارن راه رسیدن به اون هدفو طی میکنن.
خسته میشن.
انگار لباشون به هم دوخته میشه؛چون هیچی نمیتونن در این مورد به بقیه بگن.نه که نخوان.نمیشه واقعا!
گریه میکنن.
ولی ول نمیکنن.
هرگز ول نمیکنن.
هرگز! :)
برچسب:
نویسنده: یوسف شریفی