36. لیزوزوم

دوباره رفتم وبلاگش.

دوباره ازش خواستم که با هم صحبت کنیم و اون بهونه آورد.

دوباره گریه هام شروع شد.

دوباره هر لحظه آرزوی مرگ کردنو بهم برگردوند.

نمیدونم قراره چی بشه با این همه درسی که دارم.

دوباره دارم خودمو بیچاره میکنم.

هروقت یه سلولی بخواد بمیره،اون لیزوزومی که توشه میترکه و کل حیات سلولو از بین میبره.

انگاری حکایت لیزوزوم واسه من همون قلبمه که حالا که ترکیده و سرریز شده،کل وجودمو نابود میکنه...