خودش

دیروز بعد از کلی وقت،یهو ب بابا گفتم میخوام برم بهشت آباد.

یجورایی انگار خودم نبودم ک اینو گفتم.

یهویی بود.

و عجیب.

رفتم پیشش.

شاید اولین بار بود که وقتی پیششم،کلی دلم بگیره و سنگین شه و گریه کنم.

دیشب حسش کردم.

حضورشو احساس میکرده م.

تمام حسای خوب بچگی م.

تمام بودن هاش توی زندگیم...

تمام....