خیلی خیلی زیاد.
اولویت اول زندگیمه.(بعد از معبود جانم.)اینو ب خودشم گفتم.
ترسیدم دیر بشه.
بهش گفتم ک اولویت اول زندگیمه.
ک از همه برام مهم تره.
یموقعی مث الآن،گریه م میگیره از ترس اینکه خدایی ناکرده پیشم نباشه.
حتی از اینکه در آخرت نداشته باشمش هم میترسم.
دوسش دارم و میدونم بهترین پدر دنیاس واسه من.
ولی یه چیزایی با هم قاطی شده ک گاهی عشق و حس تهوع با هم همراه میشن.
دلم میخواست فقط بلد بودم ب عنوان پدر بهش فکر کنم.
نه ب عنوان هزارتا آدم دیگه.
هزارتا آدم مختلف و حتی متفاوت!
ایکاش میشد.
برچسب:
نویسنده: یوسف شریفی